کشکول -

کشکول

بس نکته غیر حسن بباید که تا کسی مقبول طبع مردم صاحب نظر شود

مدادم روی سفیدی کاغذ می لغزد. مادرم یاد اذان من میفتد.

بازهم نقاشی هایم دیوانه شده اند و مادرم دوباره یاد اذان من میفتد.

نیت ام را نجویده قورت میدهم. هنوز شروع نکرده ام که میرسم به بن بست نقاشی هایم و مادرم میخندد بسکه نمازم دراز است. هرچه فکر میکنم نمیدانم چرا یادم نمی آید که قنوتم چه بود؟ سست میشوم و می افتم روی آبی سجاده ام.

مادرم باز هم میخندد بسکه نمازم به دلش مینشیند. سرم را روی مهر میگذارم و به تاریکی احمقانه ام فکر میکنم . مادرم "هم" گریه میکند.

نمی توانم!

یک شب که مادرم خواب بود جنینی در وجودم شکل گرفت پر از حرام.

آغوشم که گرم همبستری با این "شک " لعنتی بود لخته ای خون در قلبم جان گرفت. و دوید به داشته ها و نداشته های ذهن پلاسیده ام.

نمی توانم!

نمی توانم به کسی بگویم که چه قدر می ترسم از تو و خودم و این جنین و قابله پیری که روی قفسه کتابخوانه ام زل زده است به من که هر لحظه کبودتر میشوم از این همه مادرم که تورا شکر میکند برای نمازم اگر باشی!

هه ، جمله هایم مثل فکرم هر روز بلندتر و خالی تر میشوند و من اگر باشی منتظر یک اتفاق می نویسم و طرح میرنم و پاک میکنم و پاره میکنم و به باد میدهم هرچه دارم و ندارم و کودکم متولد میشود امروز شاید!

==================================================

بهترین های من ار 1/1 تا 24/1

_بهترین پیام تبریک از یک دوست تو غربت .