یا هو
اگر به خانهی من آمدی برایم مداد بیاور مداد سیاه میخواهم روی چهرهام خط بکشم تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم یک ضربدر هم روی قلبم تا به هوس هم نیفتم! یک مداد پاک کن بده برای محو لبها نمیخواهم کسی به هوای سرخیشان، سیاهم کند! یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه درآورم شخم بزنم وجودم را ... بدون اینها راحتتر به بهشت میروم گویا! یک تیغ بده، موهایم را از ته بتراشم، سرم هوایی بخورد و بیواسطه روسری کمی بیاندیشم! نخ و سوزن هم بده، برای زبانم میخواهم ... بدوزمش به سق اینگونه فریادم بی صداتر است! قیچی یادت نرود، میخواهم هر روز اندیشه هایم را سانسور کنم! پودر رختشویی هم لازم دارم برای شستشوی مغزی! مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند تا آرمانهایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت. میدانی که؟ باید واقعبین بود ! صداخفه کن هم اگر گیر آوردی بگیر! میخواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب، برچسب فاحشه میزنندم بغضم را در گلو خفه کنم! یک کپی از هویتم را هم میخواهم برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد، فحش و تحقیر تقدیمم میکنند، به یاد بیاورم که کیستم! ترا به خدا ... اگر جایی دیدی حقی میفروختند برایم بخر ... تا در غذا بریزم ترجیح میدهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم ! سر آخر اگر پولی برایت ماند برایم یک پلاکارد بخر به شکل گردنبند، بیاویزم به گردنم ... و رویش با حروف درشت بنویسم: من یک انسانم من هنوز یک انسانم من هر روز یک انسانم! شعر از غاده السلمان اهل سوریه. ****: یه مسافرت چند روزه در پیش دارم . چرت نوشت:دلم گاهی اوقات اینقده عروسی میخواد نمیدونم چرا جیرجیرانه: کم کم حرف مامان پرنیا (دختر عمم) داره باورم میشه که گفت مادر شدن لیاقت میخواد که خدا به هر کسی نمیده شاید اون هرزه خیابونی از من برا مادر شدن لایق تر ای کاش منم یه هرزه بودم ولی میتونستم مادر بشم ای کاش ای کاش و هزارتا ایکاش دیگه پرنده بر شانه های انسان نشست. انسان رو به پرنده کرد و گفت: اما من درخت نيستم ! تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي . پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدم ها را خوب مي دانم . اما گاهي پرنده ها و انسان ها را اشتباه میگیرم . انسان خنديد و به نظرش اين بزرگ ترين اشتباه ممكن بود . پرنده گفت : راستي، چرا پر زدن را كنار گذاشتي؟ انسان منظور پرنده را نفهميد، اما باز هم خنديد . پرنده گفت : در اسمان جای تو خالیست . انسان دیگر نخندید ! گویی چیزی به خاطر اورد . شايد يك آبي دور، يك اوج دوست داشتني پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است . پرنده اين را گفت و پر زد .انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي در دلش موج زد . آنگاه خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت :يادت مي آيد تو ر ا با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي. براستي ، بال هايت را كجا گذاشتي؟ پ ن۱: قاصد روزهای شیرین نشانی خانه ی مرا گم کرده است . پ ن۲:دلم هوای عطر کودکی دارد ... کاش دوباره تکرار میشد انروزها. تبريك نوشت: بهناز جان تولدت مبارك عزيزم شكايت نوشت: خدايا اينكه هر روز بخنديو نيشتو تا بنا گوشت باز كني و بگي من خوبم من خوشحالم كه نشد عزيز دل برادر هي تو جواب دوست و اشنا بخندي بگي ما هنوز خودمون بچه ايم بچه ميخوايم چيكار؟!!!! پس كو اونهمه رحمتي كه ازش ميگن !!!!!!!!!!پليز يكم ازون رحمتات سرازير كن سمت خونه ما عجب کیفیت صدایی داره خروپف های شوهري . این دانشمندای ژاپنی باید بیان برای تولید دستگاههای صوتیشون از حنجره شوهری الهام بگیرن. من یه چیزی میگم شما یه چیزی میشنوید !!!! یعنی حتی اگه بخواهید هم، توعالم بیداری عمرا بتونین یه همچین صدایی تولید کنید!!!! اوایل هر کسی یه دستوری میداد .مثلا میگفتن آروم بالشش رو تکون بده ،صدای خر وپف قطع میشه .آقا آروم که هیچ ،.همچین بالش رو تکون میدادم که از زیر سرش در میرفت ولی توفیری در کیفیت صدا نداشت. بعد یه از خدا بی خبری گفت:سوت بزنی دیگه خروپف نمیکنه .دروغ چرا سوت زدن بلد نبودم وسعی میکردم جیغ های منقطع وبا صدای خیلی زیر بزنم .بعدش هم با تمرین وممارست بسیار سوت زدن همی یادگرفتمی وتا خود صبح کنسرت دونفره بر پا بود، با خروپف شوهری وتک نوازی جيرجيرك بر پا بود. اگه فکر میکنین که موثر بود خیلی خام هستین بعد از روشهای نیشگون درمانی ،از اتاق بیرون کردن درمانی،بالش روی سر گذاشتن درمانی و..... استفاده کردم ولی نچ که نچ!!!!! آخرین متد لگد درمانی بود (روم سیاه خدا منو ببخشه) یعنی دو تا پا رو تا جایی که امکان داره به سمت شكم جمع میکنی وبا شدت هر چه بیشتر میکوبی تو کمر فرد تحت درمان.وفوری خودتو میزنی به خواب. این درمان ها دیگه مثل تیک شده یعنی مثل آدم آهنی تا صدا آزار دهنده میشه اتوماتیک وار و خواب آلود شروع میکنم ۱.بالش۲.سوت ۳.روشهای متفرقه (نیشگون و....)۴.لگد درمانی رو انجام میدم. دیشب هم یکی از این شبای نحس بود ،کار به جایی رسیده بود که هي داد ميزدم تو رو خدا یه وری بخواب ولی خوب افاقه نکرد كه نكرد . هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستم.شما هم اگه روشي بليدن لطفا كوتاهي نكنيد و منو راهنمايي كنين. **** جالب اینجاست که من تا حالا اصلا نتونستم بهش ثابت کنم که خروپف میکنی اصلا گردن نمیگیره و میگه خواب نما شدی پ ن: صبر کردن دردناک است و فراموش کردن دردناک تر ولی از این دو دردناک تر این است که ندانی باید صبر کنی یا فراموش...؟ احوالپرسی :حال ما خوبست اما تو باور نکن سلام به شما مهربونا تازه كه نه حدودا هفت هشت ماهي ميشه كه اومديم خونه جديد از اول من موافق اين خونه نبودم نه اينكه بد باشه ها نه يه خونه حدودا۱۱۰ متري خوب و تميز ولي كلا محلش برام غريبه يعني يه جورايي نميتونم با محلش و ادماش ارتباط برقرار كنم . اين خونه كه اومديم 8 واحديه من واحد 2 ميشنم طبقه همکف چون من از اول مخالف محله با همسايه هاش بودم وفقط به خاطر شوهری قبول كردم كه بشينم از همون روز اول سر نا سازگاريو با همسايه ها گذاشتم يه ليست بلند بالا نوشتمو زدم رو ديوار كه : 1: اهسته رفت و امد كنيد 2:درب را ببنديد 3:سرو صدا نكنيد 4:از اوردن دوچرخه بداخل بلوك خودداري كنيد 5: كفشهاتونو پشت در نذارين و ... کلا از رفت و امد متنفرم و بیشتر تنهایی خودمو ترجیح میدم برا همین به همسايه بغلي كه اومده بود منو برا سفره دعوت کنه گفتم من به خاطر مشكلي كه دارم نميتونم بيام و عذر خواهي ميكنم نه اينجا نه هيج حاي ديگه و ممنون ميشم كه به همسايه های دیگم بگين که اونا تو زحمت نیفتن و منم شرمندشون شم.همسایمونم که از این همه صریح بودنم یا بی ادبیه من تعجب کرده بود دیگه هیچی نگفت و خدافظی کردو رفت. اينو گفتم وتو خيالم كه ديگه هيشكي نمياد مزاحمم بشه ولي زهي خيال باطل ومنو حسابي شرمنده اخلاق ورزشكاريشون ميكردن. ولي منم با اين همه محبت پرو تر ازين حرفا بودم وهي بيشتر ازشون فاصله ميگرفتم طوري كه اگه زنگ ميزدن از چشمي در نگاه ميكردم و بيتفاوت رد ميشدم و تلفناشونم جواب نميدادم و اگر طرف زيادي سمج ميشد ميرفتم درو باز ميكردم چشامو ميزدم تو چشش ميگفتم كه خواب بودم و شما منو بيدار كردين يا با يه قيافه خيلي عصباني جلو در وايميستادم و حرفمو ميزدم و دريغ از يه تعارف كشكي که اوااا خانم دم در بده بفرمایی تو. گذشت و گذشت كم كم بي خيال ما شدن و منم خوشحال و اونم هي دندون سر جيگر ميذاشت ميگفت عزيزم ابروداري كن اينجا چنتا از همكارای من هستن بده منو ميشناسن نميخوام فردا بگن خانم قرائي بد اخلاقه یا ... راستي اينم بگم كه اتیش بد اخلاقياي من نه تنها دامن بزرگارو نگرفته بود بلكه بچه هاي ساختمونم از من در امون نمونده بودن و چند باري هم خيلي جدي و بد از خجالتشون درومده بودم منم خرسند از كارام تو پوست خودم نميگنجيدم خوب حالا رسيدم به اصل موضوع كه منو حسابي بهم ریخت خواب بودم كه صداي زنگو شنيدم سرمو بلند كردم ديدم ساعت 10:30 صبح گفتم اه كيه سر صبي زنگ ميزنه چقد نفهمم نميدونن اين ساعت ادم خوابه و سرمو گذاشتم تا ادامه خوابو برم گفتم هركي هست بيخيال ميشه ميره چنتايي زنگ خورد تا اينكه صدای زنگ قطع شدو مشت بود که به در زده میشد تا اینو شنيدم ترسيدم فقط درو بستمو نشستم پشت در زار زدن نشستم با خودم فک کردم دیدم من چقد بدم پس الکی نیست که تو فامیل معروفم به خاله هتی اخه همه میگن زیادی سخت میگرم و زیادی مقرراتیم ولی من فک میکردم از حسادتشونو که به من میگن خاله هتی ولی این جیری که الانی اینجا نشسته و داره براتون تعریف میکنه اون جیریه قدیم نیستاااا گفته باشم یک عدد جیریه نادم و متحول شدس که الانی داره از سرو روش مهربونیو محبت فرت فرت میریزه بیرون عصرگاه دیدم خدا نشسته توی سرسرای بارگاهش و سیگار دود میکنه . حواسش به من نبود و خاکسترش را همینجور میریخت روی زمین. از کنارش که رد شدم دیدم زیر لب میگه: بعد نوشت:خدایا يادت باشه می بخشم اما فراموش نمی کنم... وقتی نمیتونی فریاد بزنی ناله نکن، خاموش باش دکتر شریعتی احساس می کنم آنقدردوست بو ده ایم که دیگروقت خیانت است..... جیرجیرک با گريه آمد... جیرجیرک از راه دور آمد ... روزي كه جیرجیرک آمد هوا صاف بود و گرم خیلی گرم روزی كه جیرجیرک آمد همه مردم شاد بودند روزي كه جیرجیرک آمد زندگي شروعي تازه داشت و بالاخره جیرجیرک در چنين روزي به دنيا آمد .. تولــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم مبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارك ممنون از همه دوستای عزیزم که تولدم یادشون بود و منو شرمنده کردن از درویش گلم که اصلا ازش توقع کادو نداشتم ولی چه کنم که شرمندم کردحسابی دست مامان گلمم از همینجا میبوسم اخه اینجور که برام گفته بود موقع اومدن من حسابی اذیت شدن حالا یه نوزاد یک کیلو هشتصد گرمی کجاش اذیت داره نمیدونم والا(ایکون جیرجیرک بد جنس میشود) برا کادوشم دستشون درد نکنه ایشالله سایشون از سر ما کم نشه. شوهریم که دیگه جای خود داره (ایکون جیرجیرک که داره بار هندونه زیر بغل شوهری خالی میکنه) یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور ------------------------------------------------------------------------- منتظرم! منتظر یه اتفاقه خیلی خوب. حالا کی نمیدونم. میخوام با استفاده از قانون جذب یه چیز خوب جذب کنم. التماس دعا. ماجرا ی نامزد بازیه من: اول از همه باید بگم که من اصلا اهل سیاست و اینجور حرفا نیستم و ترجیح میدم که خودمو قاطیه این مسائل نکنم و چن وقتیم هست که اگه برنامه ای باشه من برا رای نمیرم .برا این دوره هم باید بگم چون قصد رای دادن نداشتم ازین نامزدای انتخاباتی کسی مد نظرم نبود ولی ازونجایی که همیشه اونجوری که میخوایم روزگار پیش نمیره یه روز جلو تلویزیون نشسته بودم ولی ازونجایی که عشقش یه شبه اومده بود تو دلم و منم حزب با د یه روز تو یکی ازین خیابونا (بهتره اسم نبرم) داشتم میرفتم من فرزند کوچک ایران هستم من امده ام که ایرانی اباد و .... من امده ام که موضوع اشتغال جوانان را .... من ..... (اینارو با اهنگ ترانه من امده ام گوگوش بخونین) رسیدم خونه هنوز شوهری نیومده بود رفتم رو تخت و فیگور خواب میگرفتم که شوهری اومد منم مثل همیشه برا سلام و چاق سلامتی پریدم جلو ولی ایکاش اصلا شوهری بیرون نمیرفت و ایکاش اصلا من بیرون نمیرفتم چرا؟؟؟ اخه پاش به بیرون رسیده بود یا نه یه گوله اتیش برگشت خونه منم ناراحت و پشیمون از کارم رفتم که بخوابم ولی خوابم نمیبرد همش میگفتم جیری اصلا تو رو چه به سیاست دختر بشین سر کارات نونت نبود ابت نبود نامزد بازیت چی بود حالا خوبه شوهری باهات قهره؟ چرا عاقل کند کاری که باز ارد پشیمانی الانیم سخت از کارم پشیمونم ساعته ۳ من هنوز بیدار اصلا چرا شوهری اینقد به انتخابای من گیر میده ها؟ ها؟ حالا که اینجوریه ایشالله نامزد من انتخاب شه تا اون این دفعه مثل اسپند روی اتیش بشه( اوه اوه چقد خشن) پ ن:شهادت مظلومانه ام ابیها حضرت فاطمه زهرا (س)بر همگان تسلیت باد. خیلی دوستش داشتم همیشه و همه جا پشتوانه خودم و زندگیم بود نمیدونم چه احساس قوی و محکمیه که اکنون پس از گذشت دو سال دوست ندارم جایی برم که خاطرات با او بودن و برام زنده میکنه . اینقد دوسش داشتم که همیشه از خدا میخواستم اگه قراره اتفاقی براش بیفته اول از اون من برم تا غم ندیدنشو نداشته باشمولی ازونجایی که همیشه زندگی طبق خواسته ما پیش نمیره اینطور نشد و الان دوساله که از دیدنش محرومم. امروز 18/2/88 دومین سالیه که عزیزمو از دست دادم و به احترام اون عزیز از دست رفته مشکی پوشیدم و گردنی که ازش به یادگار داشتم به گردن بستم و جلو ایینه به مدت 10 دقیقه سکوت کردم و عاشقانه ترین و زیباترین تصویری که ازش به یاد داشتمو تو ذهنم مرور کردم. واما عاشقانه ترین تصویر:مربوط میشه به زمانی که در ICU بستری بودن و در حالت کما بسر میبردن و ما همگی به اون شیشه لعنتی چشم بسته بودیم و انتظار فقط یک حرکت کوچیک رو از ایشون داشتیم.روزهای اخر سال تند تند میگذشت و دریغ از یک حرکت کوچیک..تا 28/۱۲/۸۵ رسید که تلفن زنگ زد پرستار پدر بودن و خبر هوشیاری پدر رو به ما دادن ولی گفتن تا چند روز ملاقات ممنوعه ما فقط دل خوش کرده بودیم به دیدن پدر از پشت شیشه و دست تکون دادن براش..بالاخره۱/۱/۸۶رسید و ما به شوق دیدنش با سبزه ای که مامان سبز کرده بودن و یک شاخه گل سرخ و یه ظرف شیرینی به سمت بیمارستان راه افتادیم وقتی وارد بخش شدیم پرستار گفت فقط دو نفر میتونن ملاقات حضوری داشته باشن که یکی از اونا من بودم و اون یکی مامان.من اول وارد شدم از شوق دیدنش مدتی بهش زل زدم و در حالی که بغضی راه گلومو گرفته بود ازش پرسیدم چطوری بابا؟ خوبی؟و ایشون با وجود ناتوانی زیاد که به خاطر وجود لوله تراشه و دستگاه های متعدد بود با یه حرکت بهم فهموند که خوبه. بعد دستمو گرفت و به سمت ناخن هاش برد و بهم فهموند که ناخن هاش بلند شده و میخواد که کوتاه بشه .(من همیشه اینکارو براش انجام میدادم هر وقت میخواست ناخن هاشو بگیره من با اصرار ازش میخواستم که خودم انجام بدم چون عاشق اینکار بودم)از پرستار تقاضای ناخن گیر کردم و دست بکار شدم و پدر فقط نیگاه میکرد ولی در یک لحظه احساس کردم اهی کشید و دستشو عقب کشید وقتی نیگاه کردم دیدم در اثر بیدقتی من تیکه ای از پوست انگشتشو با ناخن گیر گرفتم اونجا بود که دستای ضعیفشو تو دستام گرفتم و عاشقانه بوسیدم و او فقط به لبخندی اکتفا کرد و پیشونیمو بوسید. بله این عاشقانه ترین تصویری بود که از پدر تو ذهنم مونده و از خدا میخوام هیچ وقت کمرنگ نشه. پ ن ۱:ایام شهادت ام ابیها فاطمه زهرا(س)تسلیت باد. پ ن۲:اگه این پستو خوندین و خوشتون اومد ازتون میخوام یک صلوات برای شادی روحشون عنایت فرمایین پ ن۳:عاشقانه ترین تصویر زندگیه شما چیه دوست من؟ آموخته ام که خدایی دارم که به جای اینکه کوله بار مشکلات را بر دوش بکشم می توانم آنها را در دامن خدایم بریزم . آموخته ام: آموخته ام که ... پ ن:مخرب ترین چیز تو زندگی ادما اینه که اونی نباشن که نشون میدن و همیشه خودشونو پشت یه جلد و نقاب دروغی پنهان کنند. بدترین های من: ا:ندیدن درویش عزیزم و ناراحتی اون ۲:بستری شدن چند روزم تو سی سی یو و دعوا کردن من توسط نیلو جون (پزشکم) ۳:رنجوندن یه نفر به طور خیلی اتفاقی(ایشالله خدا منو ببخشه) ۴: پا تو کفش درویش کردنو و اینکه درویش منو باز دعوا کرد ۵:پا گشا کردن امیر و راحله و دعوتشون برا شام تو طلاییه مجبوری طوری که دوست داشتم ازون بالا خودمو پرت کنم پایین بهترین های من: ۱:خوب شدن نسبی من طوری که میتونم کارامو انجام بدم ۲:عوض کردن مسیر زندگی یه نفر اونم به صورت خیلی اتفاقی ۳:دیدن درویش و کفشدوزک عزیز تو نمایشگاه کتاب (هنوز قراره اتفاق بیفته) ۴:روز پرستار و کلی اس ام اس های عشقولانه و کادو اینا ۵:تولد شوهری یه جشن دو نفره یه شام خوشمزه تو یه فضای عشقولانه ۶:کادو گرفتن کتاب راز و دولت عشق از پزشکم و کلی کیفور شدن با خوندنشون بهترین بهترین بهترین های من: اینکه منو شوهری تصمیم گرفتیم یه کوچولو رو برا فرزند خواندگی قبول کنیم با جمع و تفریق کردن روزای خوب و بدم به این نتیجه رسیدم که زیادی تو فاز خوشیم آشفته ام! این روزها خیلی آشفته ام! امروز دوستم زندگی اش را به مزایده گذاشته بود! شاید حق با اوست، من هم زندگی ام را به مزایده بگذارم؟ چه کسی زندگیه پلاسیده ام را خریدار است؟ قبل تر ها هر وقت دلم می گرفت به آنجا پناه میبردم. آنجا امن بود ولی آن هم دیگر مرا نمی خواهد طاقتش تمام شده. گریه های بی صدایم برایش سمفونی خسته کننده ای شده. پس کجا بروم؟ بغضم اندازه شش سال توی گلویم بزرگ شده. نمی توانم! نفسم گرفته. از این اکسیژن ساز مصنوعی خسته شده ام. من یک سطل هوای تو را می خواهم. میفهمی فقط یک سطل! دریغ کردی! این را هم دریغ کردی ! پس کجایی تو؟وقتی روی آن تپه دستم را به طرفت دراز کردم چه قدر داد زدم؟ اصلا شنیدی؟ شاید چون نفسم کوتاه بود صدایم تا نیمه که آمد مرد.این مامن جدیدم هم کم طاقت است. حق با دوستم بود! اهای مردم من هم زندگیه پلاسیده ام را به مزایده می گذارم. یک پول سیاه هم برایم کافیست! جایی را سراغ دارم که با این پول به من یک مثقال آرامش میدهند. ولی نه! دست نگه دارید. من هنوز منتظرم شاید سر آن تپه تو به انداره ی نیمه راه پایین بیایی و صدایم را در نیمه به آغوش بگیری. پ ن:التماس دعا جناب چنگيز خان مغول ... از اينكه با ان همه سوابق وحشتناك تو را "جناب" خطاب ميكنم زياد تعجب نكن! در اين زمانه ما انقدر بي جنابي كشيده ايم كه تو انصافا جنابي به روح سرگردانت قسم اگر مورخين قرون گذشته براي يك لحظه از گور بيرون مي امدند و هر چه در اين دوران ميگذرد را ميديدند با كمال تواضع از تو عذر خواهي مي كردند. اگر در دوران حكومت جابرانه تو مردان جنگي تو حداقل انقدر مرد بودند كه يك تنه مي كشتند و يك تنه كشته مي شدند در دوران ما از اين مردانگي ها خبري نيست در سر تا سر اين قرن گرسنه كه در هر گوشه و كنارش هزاران زن بي پناه به خاطر يك لقمه نان ناموس خود را در طبق ناچاري به حراج مي گذارند سران دولت را كاري نيست جناب چنگيز خان ... اگر دوزخي وجود داشته باشد و تو در قعر ان باشي در مقابل دوزخي كه ما فرزندان در ان مي سوزيم دوزخ اسمانها بهشت برين است. جناب چنگيز خان ... از قول من به خدا بگو تو را به عظمت اسمانهايت سري به زمين بزن. جناب چنگيز خان مغول ... تو را قسم ميدهم به درياهاي بي كران خوني كه ريخته اي از خدا بخواه كه به داد بندگان بي پناه خود برسد وخيلي زود برسد مي ترسم فردا كمي دير باشد ... كـارو پ ن :دست هایی که یاری میرسانند مقدس تر از دست هایی هستند که دانه های تسبیح را می گردانند این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست این چه شمعی است که دلها همه پروانه اوست *************************************** هر کسی ز ظن خود شد یار من از درون من نجست اسرار من حتما با خودتون میگید خوب این دو تا بیت چه ربطی به هم دارن ولی الان براتون میگم.سال قبل بود که روزنامه جام جم مطلب زیبایی نوشته بود که خداییش به دلم چسبید اولا به نویسندش میگم دمت گرم خیلی باحالی و دوما متن اون رو براتون میارم که اگر شما هم دوست داشتین از اون استفاده کنید. راستش نمیدونم از کجا شروع کنم! از صدای بلند سی دی و نوارهای دیجی تو ماشین ها که تو ایام غیر از دهه محرم و برخی مناسبت ها که گوش فلک رو کر میکنه و زمین رو به لرزه در میاره یا از سیستم های میلیونی روی خودروها. و یا این که فلانی میگفت من دو ماهه محرم و صفر رو آرایشگاه نمیرم چون رفتن به آرایشگاه تو این ایام حرام است!!!!!!!!!! و یا این شمایلهایی که در این ایام تمام شهر رو میپوشونه که بعضا روی این شمایل ها انواع و اقسام آرایشها اون هم به سبک امروزی استفاده شده که خداییش من یکی موندم این اشکال رو از کجا میاره؟ و یا این علمهایی که بلند میکنند و میشه گفت خیلی هاش برای رو کم کنی این هیئت با هیئت دیگه است. و بحث سر اینکه علم هیئت ما دو تیغ بزرگتر و سنگینتره ،که بیشتر من فکر میکنم جنبه زورآزمایی داره تا چیز دیگه. و یا اینکه با ادوات موسیقی و طبل و دهل های بزرگ و ... چنان بکوبیم که اسایش را از همه سلب کنیم و بیشتر به فکر تنظیم اهنگش باشیم تا عزاداری و جالب اینجاست که سال پیش دو تا هیئت با همدیگه سر لجبازی که آقا صدای بلندگو رو کمتر کن و عمل نشده بود (سیستم هیئت پر سر و صدا با قیمت 2میلیون خریده شده بود )هیئت درخواست کننده جهت رو کم کنی سیستم 12 میلیونی تهیه کرده بود و میگفتند حالا سرویستون میکنیم!!!!و به خاطر عدم استفاده در سایر ایام جهت مراسم بزن و بکوب و ....به اجاره داده میشه و عجب تناسبی داره این دو تا با هم!!! فکرش رو میکنم با این پول چند تا جوون میتونند برن خونه بخت؟!!! و یا قمه زنی توهیئتها که باعث سوء استفاده دشمنان اسلام و شیعه علیه خودمون میشه و هیزم به آتیش دشمن میریزیم من که نمیدونم کجای اسلام و تشیع همچین چیزایی اومده خدایی چند نفرمون از حسین (ع)از فضائل و از زندگی او ،فلسفه شهادت ،فلسفه اقامه نماز در روز عاشورا،دوستی و مودت با اهل بیتش و دوستانش و شیعیان و... اطلاع داریم؟چند حدیث از ایشان میدانیم و عمل میکنیم؟ آیا حسینیان را فقط باید در روز عاشورا و دهه محرم با لباس مشگی و به سر و سینه زدن و زنجیر و قمه و.علم و... ناخت؟؟؟ اینجاست که باید بگم خیلی هامون در اشتباهیم و این ره که تو میروی به ترکستان است. و اما متن روز نامه جام جم: حسین (ع) یا حوسین 1- اول اینکه حسین (ع) یکی بیشتر نیست اما حوسین متعدد است یعنی هر مداحی برای خودش یک جور حوسین دارد تا آنجا که می گویندحوسین این مداح از حوسین آن مداح بهتر ست! 2- حسین ع نماز را ولو در بحبوحه جنگ در اول وقت به پا می دارد ولی حوسین نماز صبح را فدای شب بیداری حسینی خود می کند. 3- حسین انسان سازی می کند وآدم می خواهد ولو یارانش خود را مصداق " وکلبهم باسط ذراعیه بالوصید "میدانند اما حوسین به یارانش ذکر "من کلب حوسینم " را القا می کند ودیگر هیچ 4- درد حسین حفظ دین و شرافت انسانی است اما تمام مصائب حوسین خلاصه می شود در عطش و سیراب کردن بستگانش. 5-حسین را باید از مطهری ها و شیخ جعفر شوشتری ها شناخت ولی حوسین را می شود لا به لای آواز واشعار نا عالمان ونا عارفان جست. 6- حسین همیشگی است و برای هر لحظه زندگی الگویی کامل است اما حوسین فقط ده روز از سال خودنمایی می کند وبقیه سال بهانه ای است برای دور هم آیی دوستان قدیمی. 7- یاران حسین او را بنده خدا می دانند ولی حوسینیان نعره حوسین اللهی سر می دهند. 8- حسین تاثیر " یا حسین " را منوط به پاکی قلب وخلوص .اطاعت از خدا می داند اما حوسین می گوید: هر چه می خواهد دل تنگت بکن ولی " یا حوسین " فراموش نشود. 9-دوستان حسین نا خود آگاه خون گریه می کنند اما دوستان حوسین خود آگاه خود زنی و مجلس گرمی می کنند واعلی درجات قرب را کثرت کبودی های سر وسینه می دانند و بس. 10- حسین سحر گاهان با ناله های آسمانی خود بر روی سجاده عشق حلقه اتصال شب روز ولی حوسین سحر ها... . (سحر امدم به کویتبه شکار رفته بودی/تو که سگ نبرده بودی به چه کار رفته بودی- ذکر آخر مجلس بعضی از مجالس حوسینی) 11- حسین مشعل دار عقلانیت الهی وعبودیت است اما حوسین بسیاری از کار های خود را به نام عشق حوسین توجیه می کند و همه مبانی عقلی وشرعی را کنار می نهد و تکلیف را از دوش حوسینیان بر می دارد. 12- در ظهر عاشورای حسینی فقط صدای الله اکبر... حی علی الصلوه شنیده می شود اما در در عاشورای حوسینی نعره های حوسین حوسین به جنگ اذان می آیند. 13- عاصیان به مجالس حسین برای توبه وشفاعت می روند اما در مجالس حوسینی گنه کاران برای مجلس داری قدم می گذارند. 14- اگر از فقهای دین از مجالس حسینی بپرسیم بدون هیچ شرطی می گویند: احسن الاعمال... اما اگر از مجالس حوسینی بپرسیم می گویند: اگر وهن دین نباشد! 15-حرارتی که از حسین در قلب هاست " لن تبرد ابدا" اما حرارت حوسینی پس از یک شور حوسینی فرو کش کرده و مبدل به شب خاطره و تعریف جک وقهقهه می شود. 16- همت مجالس حسینی کسب معرفت وشعور است ولی تلاش حوسینیان تنظیم بهتر صف ها وهمسانی ضربات وبالا وپایین پریدو ها وشدت بیشتر شور. 17- برای سوزاندن حسینیان موسیقی وآهنگ لازم نیست اما حوسینیان تاسبک نوحه معلوم نشود که پاپ است یا چیز دیگر حال خوشی پیدا نمی کنند. 18- حسین حسینیت خود را حفظ نمود حتی زیر گام اسب ها وخنجر کین دشمنان اما حوسین زیر ذره بین معرفت وامام شناسی خود را می بازد. 19- حسین برای شنیده شده حرف هایش به چیزی نیاز ندارد اما حوسین برای جلب توجه بیشتر به بوق و کرنا وطبل وعلم وکتل دست می یازد. 20- آنکه در عاشورای محرم سال 61 هجری در کربلا بود حسین بود نه حوسین. و اما نظر شما؟ اگه یک روز بهتون بگن سرطان دارین چه کار میکنین؟ دوباره سئوال های عجیب و غریب خانم مشعوف کلاس رو تکون داد ولوله ای تو کلاس افتاد. بعضی ها که حواسشون به درس بود که هیچی و بعضیا که منتظر همچین وقتهایی بودن شروع کردن به حرف زدن و پچ پچ . مینا از ته کلاس داد می زد: خانم مابگیم؟اگه یک روز به من بگن میرم کافی شاپ میشینم و تا جایی که بتونم بستنی دلخواهم رو سفارش میدم و میخورم(کلا مینا دختر شوتیه). سوگل می گفت استاد اگه به من بگن میرم ازهر کی که بهش بدی کردم حلالیت میخوام. سمیه:من میرفتم امامزاده دخیل میشدم، و شفام رو ازش میخواستم. افروز با اون عشوه و ناز همیشگیش گفت: استاد این چه حرفیه؟ دور از جونمون ما هنوز اول راهیم و آرزو داریم. اون یکی میگفت: مگه میشه؟ مگه امکان داره؟ یا یکی میگفت جیغ میزنم و.... منصوره گفت:استاد من فوری ازدواج می کردم تا آرزو به دل نمونم و ناکام از دنیا نرم .واینجا بود که کلاس مثل توپ منفجر شد. من هم همینطور که دستهامو زده بودم زیر چونه باز رفتم تو خیالات ،تصور کردم مبتلا به سرطانم و به خاطر شیمی درمانی زیاد موها و مژه هام ریخته اشک تو چشام مربع شده بود و خیلی سعی میکردم که جاری نشه ولی دماغ هویجیم (که به خاطر فشار زیاد خیلی قرمز شده بود)از نظر تیز مشعوف پنهون نموند و پرسید:فلانی چی شده؟جواب تو چیه؟ من ........ من .. استاد؟! دیگه نتونستم طاقت بیارم و اروم اروم اشکام رو گونه هام جاری شد و صدای هق هقم کل کلاس رو برداشت. خانم من اصلا تحمل شنیدن همچین خبری رو ندارم. اگه به من بگن اینقدر گریه میکنم که بمیرم. . . . . .واما چند ماه بعد... مدتی بود حالم بد شده بود.توانایی گذشته رو نداشتم ،با کمترین فعالیت بدنی تپش قلب بالایی می گرفتم،تنگی نفس میگرفتم وخسته میشدم و مجبور میشدم که استراحت کنم.تا اینکه به یک متخصص قلب مراجعه کردم و با گفتن مشکلاتم دکتر دستور بررسی و پیگیری بیشتری داد.(گرچه که به خانواده همون روز اول گفته بودن که مشکل چیه!!) اکو داپلر آنژیوگرافی و... انجام شد. تشخیص: . . .. به من گفتند: 1- دارو ودرمان قطعی نداره 2- طول عمر زندگی این افراد پس از تشخیص 3 تا 5 ساله 3- بارداری ممنوع 4- فعالیت بدنی ممنوع 5- ................ ولی الان که دارم اینها رو مینویسم پنج سال از اون زمان میگذره و من نه تنها گریه نکردم که بمیرم(البته خودمونیم دروغ چرا!!! گریه کردم ولی نه تا اون اندازه که بمیرم)بلکه خیلی راحت تونستم اون رو به عنوان جزئی از زندگیم بپذیرم و قبولش کنم. درسته شاید نمیتونم مثل شما زیر بارون قدم بزنم و از اینکار لذت ببرم ، درسته بالا و پایین رفتن از پله ها،دوچرخه سواری،کوهنوردی،مسافرت (بدون بودن ویلچرو اکسیژن)، برام محدود شده و گاهی به صفررسیده و مثل گذشته شیطنت ندارم و تنفس بدون مصرف دائمی اکسیژن(با کپسول و اکسیژن ساز) و به کمال رسیدن یک زن که همون مادر شدنه برام شده یک آرزوی دورو دراز ولی من الان زنده ام،نفس میکشم، وزندگی شادی دارم و در کل از زندگیم لذت می برم.چون خدایی دارم که منو دوست داره و خانواده ای که من رو هیچ وقت تنها نذاشتن و همیشه با من بودن و هستن.و مهمتر از همه شوهری که منو با این شرایط قبول کرد و قول داد که هیچوقت تنهام نذاره. همیشه این جمله رو در نظر دارم که خدا دردونه هاشو دوست داره و بیشتر پای تخته احضار میکنه.من هم به این دلخوشم که شاید من هم دردونه خدا هستم. وحالا دوست من جواب شما به این سوال چیه و اگه شما بودین چیکار میکردین؟
خوش بحالش
نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت
3:53 توسط جیرجیرک| |
اينا همه برا گول زدن خودمو شيره ماليدن دوست و اشناس تو چرا جدي گرقتيو باور كردي من جدي جدي خوبم و خوشحا ل نوشته شده در شنبه سی ام آبان 1388ساعت
15:42 توسط جیرجیرک| |
.
با این موضوع دیگه چه جوری کنار بیام
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت
3:4 توسط جیرجیرک| |
نه تنها اين حرف موثر نبود بلكه رگ انسان دوستانشون باد کرده بود امدو شدشون بيشتر شد يكي برام نهار ميوورد يكي سبزي و همش در ميزدن خانم قرايي تو رو خدا رو در وايسي نكنيين اگه كاري هست ما انجام بديم اگه خريدي ميخواين و .....
. ولي همش به شوهري غر ميزدم كه اينجا بد اينجا بچه هاشون منو اذيت ميكنن بي تربيتن سروصدا ميكنن نميذارن من استراحت كنم و .....
كه مگه حاليتون نيست كه نبايد بدووين. مگه من نگفتم سروصدا نكنين . مگه نگفتم درو باز نذارين و ..... تا جايي كه طفليا تا ميديدن دارم میرم بيرون يا ماشينو از دور ميديدن همه رديف ميشدن و هي سلام ميدادن خاله سلام خاله حالتون خوبه؟ خاله ما امروز كه سرو صدا نكرديم؟ خاله و.... همش به شوهري ميگفتم ببينو حال كن و وشوهريم بيچاره دم نميزد ولي ميدونستم كه از من ناراحته اخه يكي دو بار كه بچه در واحدو اشتباهي زده بودن و من ميخواستم حالشونو بگيرم خودشو سپر بلا ميكرد تا اونا در امون باشن ميگفت هرچي ميخواي به من بگو ولشون كن گناه دارن طفليا اشتباه كردن.
.گفتم واي جيري بلند شو شايد زلزله اومده يا ساختمون اتيش گرفته ميخوان نجاتت بدن تا اين فكرو كردم مثه فشنگ از تخت پريدم پايين بدو بدو رفتم دم در درو باز كردم ديدم مهديسه دختر همسايمون. گفتم بچه بهت ياد ندادن چجوري در بزني
بگو چيكار داري گفت: خاله مياي بالا خونه ما گفتم :کارتو بگو. گفت خاله مهدي نميخوابه بياين بالا بترسونيدش شاید بخوابه منو ديدين اينقد عصباني شدم كه ميخواستم همونجا خرخرشو بجوم گفتم بي تربيت گفت اخه خاله مامانم از صبح ميگه مهديس مهدي نمي خوابه خانم قرائي رو صداش بزن. 
خيلي حالم بد شد فكرشو بكنين بچه نخوابه بهش بگن بچه بخواب وگرنه خانم قرايي رو صداش ميزنيم يعني كشك جيري تو خونه همسايه نقش لولو رو بازي ميكنه و اسمشو ميارن تا بچه ساكت شه. ,(نیست که خاله هتی یه زنه ایده ال بود برا اونه حسودیشون میشه)
از کجا معلوم؟ثابت کردم دیگه اون بالارو ببینین تا حالا کی من سلام میدادمو اینجوری بغلتون میکردم 
نوشته شده در جمعه سیزدهم شهریور 1388ساعت
0:57 توسط جیرجیرک| |
«بیچاره آدمها! فکر میکنن تنهاییشونو میتونن با دیگری پر کنند. غافل از این که تنهایی ارث جاودان من به انهاست.» نوشته شده در چهارشنبه چهارم شهریور 1388ساعت
5:32 توسط جیرجیرک| |
قرنها نالیدن به کجا انجامید
تو محکومی به زندگی کردن
تا شاهد مرگ آرزوهای خود باشی!بعدنوشت: این روزها با هرکه دو ست می شوم
نوشته شده در سه شنبه سوم شهریور 1388ساعت
2:50 توسط جیرجیرک| |
جیرجیرک آمد ...
کادوشو دوروز زودتر بهم داد
نوشته شده در شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت
17:15 توسط جیرجیرک| |
نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت
0:29 توسط جیرجیرک| |
. ولی تا اینو به شوهری گفتم پوزخندی زدو گفت هه اونو میگی؟ شیر بی دندون. از تو بیشتر ازین انتظار نداشتم منو دیدین شدم عین اسپند رو اتیش حسابی سوختم ولی چیزی هم نداشتم به شوهری بگم فقط اونشب بهم قول دادیم به انتخاب همدیگه احترام بذاریم و به نامزدای همدیگه توهین نکنیم.
که به ترافیک خوردم منتظر بودم که ماشینا همینطوری کند پیش برن که یه عده جوون همسن سال خودمو دیدم از دخترو پسر که سبز پوشیدن یه سری عکسای تبلیغاتی و بروشور و ... دستشون.از روبانای سبز رنگم گلایی درست کرده بودن که میدادن به راننده ها. منم که ازین یکدستی خوشم اومده بود و حسابی جو گیر شده بودم ازشون خواستم چنتا ازین عکسا هم به من بدن و برا اینکه بهشون ثابت کنم منم با اونام ازون پاپیونای سبزو شال گردنا و مچ بنداشونم گرفتم به خودمو ماشین اویزون کردم(البته قابل ذکر که دختر دستشو برد جلو پسره اون نوارو دور مچش بست ولی از جاییکه من ازین کارای بی ناموسی بدم میاد خودم زحمت بستنشو متحمل شدم) و خرسند ازین همه کار مثبت راهیه خونه شدم
و تا خونه هم داشتم از رو برنامه های این نامزد جدید میخوندمو حفظ میکردم
تا جلو شوهری حرفی برا گفتن داشته باشم و کم نیارم.
.شوهری خندیدو گفت زیارت قبول کجا بودی؟ گفتم چطور؟ به دستم اشاره کرد منم خندیدم و گفتم هیج جا .سوغات نامزد جدیده.گفتم تا بری یکسری خرید انجام بدی منم دو تا چایی میریزم میشینم برات تعریف میکنم.
اگه کارد بهش میزدی خونش در نمیومد اول که منو کلی برا ماشین دعوام کردکه این بچه بازیا چیه؟ بعدشم باز گفت اه اه بیشتر از این از تو انتظار نمیره .
نوشته شده در چهارشنبه ششم خرداد 1388ساعت
3:11 توسط جیرجیرک| |
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388ساعت
2:47 توسط جیرجیرک| |
آموخته ام که زندگی زیباست و این چشم های من است که گاهی آن را زشت می بیند .
آموخته ام که من نمی توانم انسان ها را تغییر دهم اما می توانم نگرش خود را بهبود بخشم .
آموخته ام که مردم آزادند تا در مورد ما هر گونه که می خواهند فکر کنند اما این بدان معنا نیست که هر طور که آنان فکر کنند ما هم همان طور باشیم .
آموخته ام که نفرت هیچ گاه نفرت را از بین نمی برد بلکه این محبت است که دشمن نفرت است .
با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند.
با وقیح جدل نکنم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روحم را تباه می کند.
از حسود دوری کنم چون حتی اگر دنیا را هم به او تقدیم کنم باز هم از من بیزار خواهد بود .
تنهایی را به بودن در جمعی که به آن تعلق ندارم ترجیح دهم.
آموخته ام که ...
آموخته ام که آموخته هایم اندک است ...
کلیم شادی و رقص 
این شوهریه داره میرقصه و اونم من
فک میکنم بهتر ازین دیگه نمیشه.
نوشته شده در دوشنبه چهاردهم اردیبهشت 1388ساعت
3:36 توسط جیرجیرک| |
نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387ساعت
17:26 توسط جیرجیرک| |
نوشته شده در جمعه بیست و هفتم دی 1387ساعت
7:34 توسط جیرجیرک| |
نوشته شده در چهارشنبه یازدهم دی 1387ساعت
12:32 توسط جیرجیرک| |
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم آذر 1387ساعت
21:14 توسط جیرجیرک| |
| Design By : Night Skin |
